25 Eyl

Karz Sözleşmesi Nedir?

HUKUK, NEDİR, YÖNETMELİK

TÜKETİM ÖDÜNCÜ SÖZLEŞMESİ KARZ SÖZLEŞMESİ NEDİR? HUKUKİ NİTELİĞİ NEDİR?

Karz sözleşmesi, yeni TBK’daki adıyla tüketim ödüncü sözleşmesi, TBK m. 386-392 maddeleri arasında düzenlenmiştir.
TBK 386’da yer alan tanım şu şekildedir; “Tüketim ödüncü sözleşmesi ödünç verenin bir miktar parayı ya da tüketilebilen bir şeyi ödünç alana devretmeyi, ödünç alanın da aynı nitelik ve miktarda şeyi geri vermeyi üstlendiği sözleşmedir.” Bu tanım tarafların asli edim yükümlülüklerini öne çıkartan bir tanımdır. Tanıma göre tüketim ödüncü sözleşmesi çerçevesinde ödünç veren, bir miktar para veya misli şeyin mülkiyetini belirli bir süre için ödünç alana geçirmeyi, ödünç alan ise aynı miktarda ve nitelikte şeyi iade etmeyi taahhüt etmektedirler. Tanımda yer alan “ödünç” kelimesi karz kelimesini karşılamak için kullanılmıştır. Kanun koyucu eski bir kelime olan karz yerine daha modern bir kelimeyi tercih ederek sözleşmenin ismini değiştirmeyi uygun bulmuştur. “Tüketim ödüncü” kavramı ise “kullanma ödüncü” olarak anılan ariyet sözleşmesi ile karışmaması düşüncesi ile yaratılmıştır.
Tüketim ödüncü sözleşmesi kural olarak ivazsız sözleşmelerdendir. Ancak TBK m. 387/II söz konusu olduğunda274, yani ticari işlemlerde sözleşme ile faiz kararlaştırılması durumunda tüketim ödüncü sözleşmesi ivazlı bir sözleşme olabilmektedir. Faizsiz yapılan bir tüketim ödüncü sözleşmesi ödünç alan kimsenin yararına yapılmış bir sözleşme iken faizin söz konusu olduğu bir tüketim ödüncü sözleşmesinde her iki tarafın da yararı söz konusudur. Bu nedenle faizli tüketim ödüncü sözleşmesinde ödünç alanın ödünç konusu şeyi teslim alma borcu bulunmaktadır. Faizsiz tüketim ödüncünde ise böyle bir borç söz konusu değildir. Öğretideki genel kabule göre faizli tüketim ödüncü sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyerek, tüketim ödüncü sözleşmesinin eksik iki tarafa borç yüklemesinin istisnasını oluşturur.

İNŞAAT HESABINI ÜCRETSİZ OLARAK DENEMEK İSTER MİSİNİZ?

Tüketim ödüncü sözleşmesi özel kanunlarda herhangi bir şekil zorunluluğu öngörülmedikçe kural olarak şekle tabi değildir. Bu bakımdan geçerli olabilmesi için belli bir şekilde yapılmasına gerek yoktur. Ancak ispat bakımından yazılı olarak yapılmasında fayda vardır. 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 200. Maddesine göre 2500 Türk Lirasını aşan iddiaların mutlaka yazılı kanıtla yani senetle ispatı şarttır. Bu bakımdan eğer bir tüketim ödüncü sözleşmesinin konusu 2500 lirayı aşmaktaysa bir zorunluluk ve geçerlilik şartı olmasa da ispat kolaylığı bakımından yazılı şekilde yapılması yararlıdır
Tüketim ödüncünün konusu bir miktar para veya misli eşya oluşturur. Sözleşmenin konusu bir miktar para ise bundan kural olarak sözleşmenin yapıldığı zamanda tedavülde bulunan yasal değişim aracı banknotlar ve madeni paralar anlaşılır. Sözleşmenin yabancı para ile yapılması da mümkündür. Bu durumda sözleşmede aynen ödeme veya bu anlama gelebilecek bir ifade bulunmadıkça borç ödeme günündeki rayiç üzerinden ülke parasıyla da ödenebilir.
Tüketim ödüncü sözleşmesinde ödünç veren kimsenin borçları ödünç konusunun mülkiyetini devretme ve teslim borcu, teslim edilenin değerini ödünç alana sağlama borcu ve tekeffül sorumluluğu olarak üç başlık altında incelenmektedir.
Ödünç alanın borçları ise tüketim ödüncü konusunu kabul etme, tüketim ödüncü konusunu iade, faiz ödeme, tüketim ödüncü konusunu belirlenen amaca bağlı harcama borcu ve sözleşme giderlerini ödeme borcudur.

Trampa Sözleşmesi V… 24/09/2019 Türk Hukukunda Alaca… 25/09/2019